Gesellig hé, Vakantieman?!

De behoefte aan zonneschijn is weer enigszins bevredigd, en de statistieken kunnen weer worden bijgewerkt met een zevental dagen overvloed aan zon... Hyeres heeft in die zin absoluut niet teleurgesteld, al bleef de verwachte Mistral ergens tussen de bergen van het Massif Central verscholen. Mijn gehoopte snelle rakken over het heldere water van de baai zijn daarom uitgebleven. Daarvoor is dan weer flink gecompenseerd op de meegebrachte fietsen. Vanaf het schiereiland bij Giens kon ik wat mooie routes fietsen, en hebben we ons ook nog een dag vermaakt op Porquerolles. Dat je hier beter voorzien was met een stevige mountainbike wisten we niet van tevoren, maar onze crosshybrides hebben de beproeving goed doorstaan. Porquerolles is een van de drie 'gouden eilanden' die vanaf (o.a.) Hyeres te bereiken zijn. De tracks die er te fietsen zijn zijn verdeeld in drie categorieen; makkelijk, gemiddeld en zwaar. Omdat wij ons toch iets sportiever voelden dan het gemiddelde franse gezin die massaal de makkelijke route namen, namen wij het gemiddelde pad. Toch had de waarschuwing dat je er te voet zo'n vier uur over doet, en op de fiets ruim 2 uur iets meer (fiets)bellen moeten doen rinkelen. Bijna de helft van het pad is niet te fietsen! Op onze teenslippers waren we natuurlijk ook al niet al te best voorbereid op de scherpe rotsen, en zoals gezegd: een mountainbike met flinke voorvering was zeker geen overbodige luxe geweest... Toch zijn we er zonder kleerscheuren vanaf gekomen, en werden we bovenop de top van de hoogste punt van het eiland getrakteerd op een prachtig uitzicht. Na een stuiterende afdaling belandde je dan op een van de vele fraaie strandjes die het eiland rijk is.

Toch wel nieuwsgierig hoe het zware pad eruit had gezien (...)

Ook hebben we het natuurpark Gorges du Verdon bezocht. Nooit geweten dat dit werelderfgoed zo vlakbij de de Mediterrane kust te bewonderen is. Op zo'n 150 kilometer van Hyeres ten westen van Nice ligt een geweldig Canyon met in het diepe dal het azuurblauwe riviertje de Verdon. Mocht je geïnspireerd zijn: trek voor de rondrit wel de gehele dag uit, want het gaat slechts steil omhoog of naar beneden. Als je het autorijden even zat bent kun je op een laaggelegen punt in de rivier zwemmen, kayakken, raften of whatever je nog meer kan in een rivier... Wij hielden het bij een (nogal frisse) duik. Op de terugweg zijn we nog even gestopt voor een koud biertje op een terras in Aups.

Vermoeid maar behoorlijk voldaan keken we 's avonds naar de zoveelste prachtige zonsondergang over de baai van Hyeres.

Het was een korte, maar zeer enerverende vakantie... Normaal als we gaan kamperen en we hebben zo'n drie weken tijd komen we pas ná de eerste week tot enige actie. Weer eens een andere ervaring...

                                                                                 Gorges du Verdon

                                                  Vive la France in Aups

Hyeres en daar zon...

De trouwe bezoekers van dit weblog zullen gezien hebben dat het vertrouwde donkerblauw weer de sfeer op deze pagina's bepaalt. Zo'n twee weken lang was dit fris groen, maar na nadere beschouwing mijnerzijds, heb ik besloten toch het origineel te handhaven...

Over twee dagen zullen we ons in de Landcruiser neervlijen om richting de zuidfranse kust te rijden. 'Helaas' gaat de tocht niet richting de Atlantische kust omdat de weersvoorspelling iets frisser is dan de Mediterrane kust. Twee jaar geleden zijn we ook al een weekje in de Provence geweest, met dat verschil dat we toen nog ruim twee weken over hadden om alsnog naar de Atlantische kust te rijden. Deze keer zal het daar niet van komen omdat onze vakantie niet langer dan één week bedraagt. En eigenlijk moeten we zelfs daar nog blij mee zijn omdat het voor Simone lang onduidelijk was of ze überhaupt wel vrij kon zijn. Maar desalniettemin is het lekker om even een weekje relaxed aan de Middelandse zee te liggen. We rijden zeer waarschijnlijk naar Hyeres, gelegen in de streek met gemiddeld de meeste zonuren van la France. Niet dat dat een garantie is, maar statistieken zijn er nu eenmaal niet voor niets...

Bovendien is de baai van Hyeres een van de drukst bevaren windsurfspots die ik ken. De mistral waait er lustig op los en staat veelal halve wind op de baai waardoor je lekker lange rakken parallel aan het strand kunt varen. Ik heb er nu al zin in!

Vanuit Hyeres liggen diverse leuke plekken op een flinke steenworp, dus het is ook een prima uitvalsbasis voor een dag cruisen of fietsen. We gaan ons ongetwijfeld vermaken!

Stinkende zaak

Er is een pakketje onderweg... Naar mijn huisadres, met een item waar ik met smart op zit te wachten. Het pakketje heeft al tweemaal vergeefs voor de deur gestaan, en tot tweemaal toe lag er een keurige notificatie welks mij er op attendeerde dat driemaal toch echt scheepsrecht had moeten zijn. Na drie vergeefse pogingen krijg je als verwachtingsvolle klant nog vijf hele dagen de tijd om het pakket bij het dichtstbijzijnde depot op te halen; Anders gaat het rücksichtlos zurück naar de afzender... Hierbij moet vermeld dat ik na poging 2 reeds contact had gezocht met UPS en ze verzocht had poging 3 op woensdag a.s. te doen. Simone is dan namelijk vrij. Dat was geen probleem werd er gezegd, en dus stonden ze vandaag keurig om 13:00 uur voor de deur. Op maandag dus...

In het pakket zit een nieuwe batterij voor de laptop. De oude batterij is compleet overleden en bij het zoeken naar de nieuw te bestellen batterij bleek dat de oude batterij in aanmerking komt voor een batterijomruilprogramma van Apple. Ik vond het ook nogal snel: twee jaar, en dan al nix meer. Productiefoutje... Keurig vulde ik alle benodigde gegevens online in, en een dag later had ik reeds een bevestigingsmail dat de batterij inderdaad in aanmerking kwam en dat deze binnen 3 tot 5 werkdagen geleverd zou worden.

Omdat ik na twee weken wachten nog niets had ontvangen ben ik gaan bellen met Apple support. Na drie maal mijn vraag te hebben moeten stellen ("moment, ik verbind u even door...") kwam ik uiteindelijk terecht bij de Technische ondersteuning die mij exact konden vertellen dat ze er helemaal niets van af wisten. Wel kon ik de batterij opnieuw bestellen mits ik het serienummer van de laptop kon oplepelen (ik zat op m'n werk... wee degene die dit soort dingen uit z'n hoofd weet!!) en ik even m'n creditcardnummer achter wilde laten. "Maar de batterij is toch gratis?!" "Jawel, maar u dient de oude batterij binnen tien dagen retour te zenden, anders halen we de aanschafprijs van de batterij alsnog van uw kaart".

Als die verrekte UPS (Uitermate Problematische Service), DHL (Doorgaans Heel Laat) en meer van dat soort koeriers- en pakketdiensten er nu eens rekening mee gaan houden dat de gemiddelde Nederlander op werkdagen gewoon werkt, en een fijne particuliere bezorgronde op zaterdag gaan rijden... Dan hoeven wij niet naar Schiedam (dichtstbijzijnde depot... !!!), worden we niet gedebiteerd voor een nieuwe batterij, en kan ik voortaan ook gewoon weer van op de wc m'n blog bijhouden...

Of was dit iets teveel informatie?

Verwachtingspatroon

Die boeren moeten nu echt stoppen met klagen over de droogte. Na afgelopen weekend is volgens mij het grondwaterpeil voor het komende decennium op orde. 'No Rain' is al een prachtig nummer, maar mag in dit geval ook wel eens een paar weken achtereen realiteit worden.

Ondanks de vochtige voorspellingen ben ik zaterdag in m'n eentje wel de plas opgegaan. En het was heerlijk op de Kaag. Na een aantal rakken flink gevaren te hebben eiste mijn buik dat er serieus gegeten diende te worden. Even het anker uit, en lekker in het laatste restje zon van dit weekend een broodje en een bakkie koffie. Na een uurtje voor anker trok de lucht alsnog helemaal grijs dicht. De wind wakkerde aan tot een vlagerige zes Bft, en dunkte me het een goed idee de zeilen nog maar even droog op te bergen. Na een paar minuten begon het eerst zachtjes te regenen, maar omdat Gerrit H. het wilde kwam het al snel met bakken uit de lucht. Goede omstandigheden om eindelijk eens dat zeilpak uit te proberen, en een moment later stond ik als een volleerd zeezeiler aan het roer; Lafjes toerend op de motor, dat wel. Maar het is bizar om te zien hoe snel zo'n druk bevaren plas als de Kaag bij een paar spatten regen ineens helemaal leeg is. Waar blíjven die mensen?

Of zou er toch een kern van waarheid zitten in de vanuit mijn pleinbasketballhistorie gevleugelde kreet: "Je bent toch niet van póppenstront??!!". Vaak zeer luid geroepen en gecombineerd met een loeiharde pass die- als je even niet stond op te letten - met een harde "SPLET!" in je gezicht tot stilstand kwam. Cees Kühn, bedankt voor de harde, maar wijze lessen...
Altijd, de bal verwachten...

Zwijgzaam

Soms zijn er momenten dat je iets op zou kunnen schrijven, maar je dat beter niet kunt doen. Dit is zo'n moment. 

Saai he?